Sociedade Nazonalista Pondal | |
---|---|
Tipo | asociación |
Ideoloxía | independentismo |
Data de fundación | 1927 |
Nomeado en referencia a | Eduardo Pondal |
Sede | Buenos Aires |
País | Arxentina |
[ editar datos en Wikidata ] |
A Sociedade Nazonalista Pondal foi unha asociación independentista galega de Buenos Aires entre os anos 1927 e 1938.
En 1927 a Irmandade Nazonalista Galega de Buenos Aires converteuse na asociación cultural Sociedade d'Arte Pondal, que axiña adoptou o novo nome de Sociedade Nazonalista Pondal. Fundada por Moisés da Presa, Bernardo Souto, Clemente López Pasarón, Lino Pérez e Bieito Fernández Álvarez. Posuía un voceiro chamado A Fouce, o cal saíu ata 1938.[1]
A Sociedade Nazonalista Pondal foi a unha das primeiras asociacións importante que avogou pola plena independencia de Galicia, e mesmo tratou de promover un partido independentista en Galicia, sen moito éxito. A persoa en quen ía recaer en Galicia a creación dese partido sería Álvaro de las Casas, quen impulsara en febreiro de 1932 os primeiros grupos Ultreya.[2]
En 1938 autodisolveuse para favorecer a unidade do galeguismo mentres Galicia permanecese baixo un réxime ditatorial, e a maioría dos seus membros integráronse no Grupo Galeguista de Bos Aires. A SNP contou nos seus anos de existencia con arredor de 100 socios.
Entre 1938 e 1941 os seus membros participaron da reorganización patriótica galega no exilio, poñendo a súa experiencia militante ao servizo da mesma. Os tres vogais da primeira directiva da Irmandade Galega foron antigos membros da SNP (Vicente Barros, Pedro Campos Couceiro e Xohán González). No 1941 relanzouse A Fouce, que se volveu publicar ata 1944 [1] e da que Vicente Barros, foi o novo director.[3]