Souto | |||
---|---|---|---|
Información persoal | |||
Nome | Rafael Ángel Souto Castro | ||
Nacemento | 24 de outubro de 1930 (93 anos) | ||
Lugar de nacemento | Montevideo | ||
Posición | Dianteiro | ||
Carreira xuvenil | |||
Nacional | –1951 | ||
Carreira sénior | |||
Anos | Equipos | Aprs | (Gls) |
1952–1955 | Nacional | ||
1955–1957 | Atlético de Madrid | 5 | (1) |
1955–1956 | → Elche | ||
1958–1959 | Deportivo da Coruña | 18 | (4) |
Selección nacional | |||
1953–1954 | Uruguai | 6 | (0) |
Na rede | |||
![]() ![]() | |||
Partidos e goles só en liga doméstica. [ editar datos en Wikidata ] | |||
Rafael Ángel Souto Castro, nado en Montevideo o 24 de outubro de 1930, é un ex futbolista uruguaio, de orixe galega. Xogaba como dianteiro e foi internacional coa selección uruguaia.
Seus pais, dous emigrantes galegos, naturais el de Arteixo e ela de Carballo, instaláranse nos anos 20 en Montevideo, onde naceu Rafael en 1930.[1]
Na segunda metade da década de 1940 incorporouse ás categorías inferiores do Nacional, o equipo máis importante do Uruguai. Debutou co primeiro equipo en 1952, e conquistou ese ano o campionato de primeira división, formando dianteira con Jorge Enrico, Julio Pérez, Javier Ambrois e o tamén descendente de galegos Héctor Rial.[2] Xogou dous anos máis en Nacional, obtendo dous subcampionatos de liga e a Copa Montevideo de 1953.
En febreiro de 1955 viaxou a España para incorporarse ás filas do Atlético de Madrid. A fichaxe foi propiciada pola mediación de Héctor Scarone e o prezo do traspaso foi de 20.000 pesos uruguaios.[3][4] Tras disputar poucos partidos co club madrileño, foi cedido na tempada seguinte ao Elche, co que logrou o ascenso á Segunda División.
Regresou logo ao Uruguai, onde estivo ata agosto de 1958, momento no que chegou a Galicia para fichar polo Deportivo da Coruña por dúas tempadas.[5][6] Fíxoo por recomendación do tamén uruguaio Dagoberto Moll, a quen coñecera na súa etapa no Elche e que regresou ese ano ao Deportivo xunto con Oswaldo. Disputou 18 partidos co club coruñés en Segunda División e marcou 4 goles, perdendo a titularidade fronte a Amancio.[7] Ao remate da tempada o club decidiu reducir o cadro de xogadores desfacéndose dalgúns futbolistas con fichas altas, sendo Souto un deles, polo que acabou aí a súa etapa no Deportivo.[8][9]
Foi internacional coa selección de fútbol do Uruguai en seis ocasións, disputando o Campionato Suramericano de 1953 no Perú e o Mundial de 1954 en Suíza.[10][11]