Iniciativa Internacionalista (II) | |
---|---|
Coalición electoral de España1 | |
![]() | |
Dirixentes e organización | |
Líder | Alfonso Sastre Doris Benegas |
Mocidades | Non ten |
Historia | |
Fundación | 2009 |
Posicións políticas | |
Ideoloxía | Internacionalismo Comunismo Independentismo (parte) |
Outros datos | |
Sede | Non ten |
Publicación | Non ten |
Na rede | |
www.iniciativainternacionalista.org | |
1 Integrada por IzCa, FPG, Comuner@s, Cucha Independentista, LI, Corriente Roja e Iniciativa Comunista | |
Iniciativa Internacionalista - A Solidariedade entre os Pobos, ou simplemente Iniciativa Internacionalista (II) foi unha das candidaturas que se presentaron[1] ás eleccións ao Parlamento Europeo de 2009 en España. O eixo do seu discurso era a defensa do dereito de autodeterminación e dun modelo económico socialista. A lista estivo encabezada polo dramaturgo Alfonso Sastre, próximo á esquerda abertzale, e outros membros da mesma foron a avogada Doris Benegas (Izquierda Castellana), o escritor e político Xosé Luís Méndez Ferrín (Fronte Popular Galega) e a dirixente de Corriente Roja Ángeles Maestro[1].
Os eixos básicos do seu programa consisten[2] en:
As organizacións que se integran nesta candidatura son: as xa citadas Izquierda Castellana[3], Fronte Popular Galega[4] e Corriente Roja[5]; Cucha Independentista Aragonesa[6], Comuner@s, Lucha Internacionalista[7] e Iniciativa Comunista.
Ademais, na lista están presentes persoas como Josep Garganté Closa, da CGT; Juan Ignacio Orengo, de Comisiones Obreras e Antonio Sardá Artiles, de Confederación Intersindical Canaria, entre outros. Outros que non están na lista pero participan nas roldas de prensa de II-SP son Carlo Fabretti, escritor; Luis Ocampo, de Corriente Roja e Alfonso Araque.
Outras formacións, como Jaleo!!!, Endavant ou Nós-Unidade Popular, tamén apoiaron esta candidatura malia non participaren nela. Ademais, o antigo voceiro de Batasuna, Arnaldo Otegi, pediu publicamente o voto para a lista[8], xa que recollía os criterios da esquerda abertzale de cambio social, autodeterminación e final dialogado da violencia. Porén, precisou que non era a súa lista, senón que tan só estaba de acordo cos principios da mesma.
O Tribunal Supremo do Estado Español, a instancias do goberno do PSOE, anulou esta candidatura por 11 votos a favor e 5 en contra, ao consider que, na súa opinión, estaba promovida pola esquerda abertzale (considerada pola xustiza española como "entorno" da organización armada Euskadi Ta Askatasuna)[9]. Na candidatura non había ningún vasco.
As reaccións non se fixeron esperar por parte de II, que presentou unha querela criminal[10] contra os ministros do goberno español Alfredo Pérez Rubalcaba e Francisco Caamaño por difamación, así como tamén tentou contrarrestar a sentenza do Tribunal Supremo recorréndoa perante o Tribunal Constitucional.
Diversas personalidades da cultura galega[11], española e mais o premio Nobel da Paz arxentino Adolfo Pérez Esquivel, fixeron público o seu apoio á candidatura encabezada pos Alfonso Sastre, mediante cartas ou manifestos[12]. Izquierda Anticapitalista[13], Nación Andaluza[14], PCPE[15], PCPG e FPG tamén se solidarizaron coa candidatura e esixiron a revogación do auto do TS.
Finalmente, o Tribunal Constitucional concedeu amparo a Iniciativa Internacionalista, concluíndo que:
[...] a insuficiente entidade probatoria dos indicios manexados polo Tribunal Supremo non pode xustificar o sacrificio dos dereitos fundamentais de participación política en termos de igualdade e de libre defensa e promoción da propia ideoloxía.
A decisión do TC non sentou ben no eido político do nacionalismo español. A voceira do Partido Popular no Congreso dos Deputados, Soraya Sáenz de Santamaría calificouna de "profundo erro" e "paso atrás", e diversos membros do PP manifestaron opinións semellantes[17]. Ramón Jáuregui, número 2 da lista do PSOE nas eleccións europeas, manifestou que respectaba a sentenza, mais considerou que había elementos probatorios da vinculación con Batasuna, e na mesma liña pronunciáronse outros dirixentes do partido[18]. Dende Izquierda Unida, Cayo Lara mostrouse satisfeito, como fixeron tamén PNV, Eusko Alkartasuna, Aralar e ERC. Pola súa parte, Rosa Díez (UPyD), dixo acatar a sentenza, mais cualificouna de "mala nova" e manifestou:
É unha mágoa que non atopasen fundamento xurídico dabondo como para saber que esa é unha candidatura trufada por ETA.
Finalmente a candidatura obtivo 175.895 votos (1,12 %), con destacados resultados no País Vasco[20]. Foi a sétima candidatura en número de votos, e a primeira das que non obtiveron representación.
En Galiza tamén foi a sétima candidatura en número de votos, con 3.373 (0,31 %)[21].
![]() |
A Galifontes posúe textos orixinais acerca de: Iniciativa Internacionalista |