![]() ![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Biografía | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nacemento | 17 de xaneiro de 1993 ![]() Santiago de Compostela, España ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Datos persoais | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
País de nacionalidade | España ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Altura | 1,87 m ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Peso | 86 kg ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Actividade | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ocupación | futbolista ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Período de actividade | 2012 ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Lingua | Lingua castelá ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Nacionalidade deportiva | España ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Deporte | fútbol ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Posición de xogo | Dianteiro ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Número deportivo | 9 ![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() |
Borja Iglesias Quintás, nado en Santiago de Compostela o 13 de xaneiro de 1993, é un futbolista galego que xoga na demarcación de dianteiro centro no Bayer Leverkusen da Bundesliga, cedido polo Real Betis. Formouse nas canteiras do Santiago, do Valencia e do Villarreal e debutou na Primeira División coa camiseta do Celta de Vigo en 2015, despois de militar varios anos no seu filial, do que é o máximo goleador histórico. A continuación conseguiu boas cifras goleadoras no Zaragoza e no Espanyol e en 2019 fichou polo Betis. Co equipo andaluz conquistou a Copa do Rei 2021/22, sendo o máximo goleador do torneo e marcando o único gol do seu equipo na final.
Foi internacional coa selección española en 2023.
Tras despuntar nas categorías inferiores do Santiago de Compostela CF e da selección de Galicia, fichou en 2007 polo Valencia CF, onde seguiu formándose durante tres anos no fútbol base.[1] No club valenciano adoitaba xogar de extremo, con Paco Alcácer como dianteiro centro.[2] En 2010 incorporouse á canteira do Villareal CF, xogando a súa primeira campaña no CD Roda, equipo vencellado ao Villarreal no que marcou 15 goles, contribuíndo á sexta posición na División de Honra Xuvenil.[3] Na tempada 2011/12 xogou no equipo xuvenil do Villarreal e ao ano seguinte debutou co Villarreal C na Terceira División, anotando 11 goles.[4]
En xullo de 2013 fichou polo Celta de Vigo B, que militaba na Segunda División B.[5] No segundo equipo do club galego foi afianzándose no once inicial ata debutar co primeiro equipo o 3 de xaneiro de 2015, nun partido da Primeira División contra o Sevilla no Sánchez Pizjuán, saltando ao terreo en substitución de Santi Mina.[6]
A súa explosión futbolística definitiva tivo lugar na tempada 2016/17 na Segunda División B, na que pese a ter ficha co primeiro equipo xogou co filial, co obxectivo de ascender á categoría de prata. Ese ano proclamouse o máximo anotador da categoría, con 34 tantos, e converteuse tamén no máximo goleador da historia do filial celeste, con 75 goles, superando a Goran Marić.[7][8][9] A pesar destes números non contou con sitio no primeiro equipo por causa da forte competencia, polo que en 2017 saíu cedido ao Real Zaragoza, na Segunda División.[10]
Marcou o seu primeiro gol co Zaragoza na segunda xornada, contra o Granada,[11] e no seguinte partido anotou dous goles máis fronte ao Córdoba.[12] No mes de outubro marcou catro goles máis e foi elixido mellor xogador do mes en Segunda.[13] Na penúltima xornada de liga, logrou o seu primeiro triplete como profesional, marcándolle tres goles a Jordi Masip, gardameta do Valladolid, e asegurando a clasificación do equipo aragonés para a promoción de ascenso.[14] Rematou a tempada con 22 goles en liga, só superado polos 33 de Jaime Mata e os 24 de Raúl de Tomás.[15]
En xullo de 2018 o Espanyol adestrado por Rubi conseguiu a súa fichaxe, despois de pagar ao Celta de Vigo os 10 millóns de euros da súa cláusula de rescisión.[16][17] Disputou 37 dos 38 partidos da tempada 2018/19 da Primeira División, marcando o seu primeiro gol na categoría na xornada 2, fronte ao Valencia no RCDE Stadium,[18] e rematando como o sétimo máximo anotador da liga, con 17 goles.[19] Ademais, na xornada 26 contra o Real Valladolid, marcou o gol máis rápido da tempada, batendo ao lucense Diego López cando transcorreran só 18 segundos dende o inicio.[20]
Fixo a pretempada de 2019 co Espanyol, xogando tres partidos da previa da Europa League e marcando tres goles, os tres na primeira eliminatoria contra o Stjarnan islandés.[21]
En agosto de 2019 foi traspasado ao Real Betis, despois de que o club andaluz pagase os 28 millóns de euros da cláusula de rescisión. En Sevilla reencontrouse co adestrador Rubi, que o mantivo no equipo titular durante a meirande parte da tempada 2019/20 a pesar dos seus baixos números goleadores (3 tantos en 37 partidos). A situación cambiou a mediados da tempada 2020/21 con Pellegrini no banco.[22] A pesar de ter que esperar ata a xornada 12 para marcar o seu primeiro gol, acabou con 13 tantos e contribuíu de xeito importante á clasificación do equipo para a Europa League.[23][24] Na tempada 2021/22 aumentou a súa cifra goleadora e foi un dos principais artífices do terceiro título da Copa do Rei na historia do club. Foi, con 5 goles, o máximo goleador do torneo, e foi elixido mellor xogador da final, na que anotou o único gol bético, antes de que o encontro se decidise na quenda de penaltis.[25]
Na tempada 2022/23 marcou 15 goles en liga, conseguindo así o cuarto mellor rexistro da competición, superado só por Lewandowski (23), Benzema (19) e o tamén galego Joselu (16).[26] O seu rendemento baixou na primeira metade da tempada 2023/24, na que non conseguiu ningún gol en liga, sumando só un na Copa do Rei e outro na Europa League. Así, no mercado invernal aceptou ser cedido ao Bayer Leverkusen para tentar recuperar o seu olfacto goleador.[27]
Debutou na Bundesliga o 3 de febreiro de 2024, xogando como titular no partido da 20ª xornada ante o Darmstadt, que acabou con vitoria do Leverkusen por 0-2.[28] Converteuse así no quinto futbolista galego en xogar na Bundesliga, despois de Rubén González, Joselu, Pablo Insua e Hugo Novoa. Na tempada 2023-24 acadou co seu equipo o trofeo da Bundesliga.
O 24 de setembro de 2022 debutou coa selección española, despois de ser convocado polo seleccionador Luis Enrique para a Liga de Nacións da UEFA. A súa estrea produciuse no estadio de La Romareda ante a selección de Suíza, nun partido que acabou en derrota por 1-2.[29]