(2008) ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 6 de decembro de 1929 ![]() Xenebra, Suíza ![]() |
Morte | 11 de setembro de 2022 ![]() Xenebra, Suíza ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Suíza ![]() |
Educación | Universidade de Xenebra ![]() |
Actividade | |
Lugar de traballo | Suíza ![]() |
Ocupación | director de cinema , guionista , produtor de cinema ![]() |
Período de actividade | 1957 ![]() ![]() |
Lingua | Lingua francesa e lingua alemá ![]() |
Obra | |
Arquivos en |
|
Premios
| |
Páxina web | alaintanner.ch ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Alain Tanner, nado en Xenebra o 6 de decembro de 1929 e finado na mesma cidade o 11 de setembro de 2022,[1] foi un director de cinema suízo.
Tanner estudou economía na Universidade de Xenbra. En 1951, uniuse ao cineclub que Claude Goretta acababa de fundar na universidade. Tras graduarse e traballar un breve tempo en empresas navieiras internacionais, pasou a centrarse no cinema.
Tanner atopou traballo no British Film Institute en 1955 subtitulando, traducindo e organizando o arquivo.[2] O seu primeiro filme, Nice Time (1957), unha curtametraxe documental sobre Piccadilly Circus durante as tardes das fins de semanas, realizouno con Goretta.[3] Producido polo British Film Institute Experimental Film Fund, foi mostrado por primeira vez no terceiro programa sobre Free Cinema no National Film Theatre en maio de 1957. O seu filme debut gañou un premio no festival de Venecia e foi eloxiado pola crítica.[2]
Tanner marchou un tempo a Francia onde participou en varios filmes comerciais. Alí coñeceu algún dos máis importantes directores da Nouvelle Vague de París, así como a Henri Langlois, director da Cinémathèque Française. Mais a atmosfera dos círculos cinematográficos da cidade desagradouno; el describiuno como "desapiadado".
Entre 1960 e 1968, Tanner volveu a Suíza e realizou máis de corenta filmes, ademais de documentais para a Télévision Suisse Romande. En 1962 cofundou o "Groupe Cinque" de novos cineastas suízos.
O seu primeiro filme, Charles, Dead or Alive (1969), gañou o primeiro premio do festival de Locarno.[2] Os dous seguintes, La Salamandre (1971) e Jonas qui aura 25 ans en l'an 2000 (1976), realizounos en colaboración co crítico de arte e novelista John Berger, que traballara con el, en menor grao e sen acreditar no guión de Charles.[4]
Influído pola súa participación no movemento británico do Free Cinema en Londres e coa Nouvelle Vague en París, Tanner é coñecido sobre todo polos seus filmes Jonas qui aura 25 ans en l'an 2000, Na cidade branca e Messidor. Na cidade branca participou na 33.ª edición do Festival de Berlín.[5]