![]() |
Dial aur Is
[skrewen 1908]
Snefloken faal fan Hemel,
Di Winj wait stif en kuul.
En Seeman kumt fan Fastlön,
Hi taacht om Söl sa fuul.
Hi giar döör Is en Weeter
Ön Heef; hat sniit en rintj.
Hi kumt noch altert förter,
Wan uk di Sen ek skintj.
"Wat skel höör Mooder frügi,
Wan ik nü tüs kum mai!
Ik haa fan Lön of wesen
Al manig Jaar en Dai.
Her ik jest Söl tö fatin! -
Mi tinkt, hat liit sa fiir!"
Hi luket en hi luket;
Höm dö di Oogen siir.
Hi skeft di Fet jit lungsom,
Sin Haur sünkt dial üp Brest.
Hi uuremt swaar en aanket:
"Uu, wiar ik diar dach jest!"
Sin Fet forsii jaar Tiinsten:
"Man jir, jir liit en Stiin!-
Ik wel en litjet wiili."
Hi set höm hen - slöp iin.
Di Winj sproong om tö Nuurđen;
Di Flöör, di brok dit Is. -
Hi slöp en dremt sa lekelk,
Dach kām hi oler tüs.
Di Sen ging dial. Di Wunternacht
Feel junk en swaar üp Heef me Macht.
Di Sen ging āp. Di Wunterdai
Lair kuul en klaar aur Uasterlai.