![]() |
Ian (1, röömsk I) as en natüürelk taal tesken nul an tau. Hat as en ünlik taal, en kwadroottaal, en kubiiktaal an uk en triihuktaal.
Wan det taal 1 üs taalwurd tuup mä en substantiif brükt woort, skel dü üüb di slach aachte:
Fering | Öömrang | Sölring | Halunder | Halifreesk | Mooring | Wiringhiirder | Karhiirder | Gooshiirder | * | Seeltersk | * | Frysk |
een / ian | ään / ian | jen | iaan | aon / ian | ån / iinj | oan / iin | åån / iinj | åån[1], aan[2] / iin | * | aan / een | * | ien |
Det taal ian as det neutraal element bi't moolnemen of dialen. Det ment, wan dü irgent en taal mä ian moolnamst of troch ian dialst, komt leewen detsalew taal weder ütj.