Cainta | |||
---|---|---|---|
| |||
municipo de Filipinoj ![]() | |||
Administrado | |||
Poŝtkodo | 1900 | ||
En TTT | Oficiala retejo [+] | ||
Demografio | |||
Loĝantaro | 376 933 (2020) [+] | ||
Loĝdenso | 8 768 loĝ./km² | ||
Geografio | |||
Geografia situo | 14° 34′ N, 121° 7′ O (mapo)14.566666666667121.11666666667Koordinatoj: 14° 34′ N, 121° 7′ O (mapo) [+] | ||
Alto | 41 m [+] | ||
Areo | 42,99 km² (4 299 ha) [+] | ||
Horzono | Norma Horzono de Filipinoj [+] | ||
![]() | |||
| |||
Alia projekto | |||
![]() | |||
Cainta - tagaloge Bayan ng Cainta - [kainta] estas duaklasa urbego en Filipinoj, en Luzono, en regiono CALABARZON, en provinco Rizalo.
Cainta kuŝas sur la marborda ebenaĵo laŭ rivero malantaŭ Manilo [1]. Marikina kaj provinca ĉefurbo Pasigo troviĝas nur po 6, Kezonurbo 12, ĉefurbo Manilo 16, regiona ĉefurbo Calamba 43, Cebuurbo 565 kilometrojn (aere) [2].
Vilaĝo Cainta estis fondita en 1571 fare de jezuitoj. Ĝi iĝis sendependa urbeto en 1760. Dum la mallonga brita okupo de Luzono (1762-1763) parto da britaj helpsoldatoj (Sipajoj) restis plu kaj ili integriĝis. Iliaj idoj havas apartan kvartalon en Cainta. En 1942 japanaj okupotrupoj eniris Cainta, poste ĝis la liberiĝo en 1945 lokaj partizanoj ofte faris atakojn. En la 1980-aj jaroj Cainta atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol 100 mil).
Cainta estas signifa komerca kaj industria urbo. La urbo daŭre altiras entreprenojn pro sia proksimeco al Manilo, sekve ĝi estas la plej riĉa municipo en Filipinoj. La plej menciinda estas la aŭtoproduktado.
Cainta havas arterian ĉefvojon (kun ponto tra la rivero) al Manilo.
Cainta gastigas universitatan kampuson, instituton kaj kolegion. Plimulto de la populacio estas katolikoj.
La klimato de Cainta estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1005 mmm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro falas pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 23-31 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.