S ZH im Lemma isch s offiziell Chürzel vom Kanton Züri und wird bruucht, zum Verwächslige mit Yträäg vom Name Rheinau vermyde, wo öppis anders meined. |
Rheinau | |
---|---|
![]() | |
Basisdate | |
Staat: | Schwiiz |
Kanton: | Züri (ZH) |
Bezirk: | Andelfinge |
BFS-Nr.: | 0038 |
Poschtleitzahl: | 8462 |
Koordinate: | 687566 / 277706 |
Höchi: | 400 m ü. M. |
Flächi: | 8,96 km² |
Iiwohner: | 1285 (31. Dezämber 2022)[1] |
Website: | www.rheinau.ch |
![]() Riinòu vo Weschte här gsää | |
Charte | |
![]() |
Riinòu (amtlich Rheinau) isch e Gmäind im Bezirk Andelfinge im Kanton Züri.
Riinòu isch es Landstedtli am Rii, zää Kilometer underhalb vo de Stadt Schaffuuse.
S Piet vo de Gmäind umfasst 26,3 Prozänt landwirtschaftlichi Flèchi, 54,8 Prozänt Wald, 7,6 Prozänt Sidligsflechi, 4 Prozänt Vercheersflechi und 7,1 Prozänt Gwässerflechi.[2]
Übere Rhy goot bi Rhinou en alti Holzbrugg.
Bi Rhinou sind groossi Sidlige i der vorrömische Zyt gsi.
S Chlooschter Riinòu isch uf ere Inslen im Rhy im spoote 8. Joorhundert gründet worde. D Stadt Züri hät’s anne 1862 ufghobe und d Büecher vo der Chlooschterbiblioteek und vom Archiv uf Züri gholt.
S Dorf sälber isch zum eschte Mal gnamset worde im Jaar 1241 als ante portam ville, que dicitur Rinowe.
Im Süde vo der Ortschaft isch es Psüchiatryzäntrum.
Quälle: Bundesamt für Statistik 2005[3]
Jaar | 1850 | 1860 | 1870 | 1880 | 1888 | 1900 | 1910 | 1920 |
Iiwooner | 716 | 698 | 1278 | 1280 | 1331 | 1454 | 1702 | 1951 |
Jaar | 1930 | 1941 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 2000 |
Iiwooner | 2071 | 2171 | 2313 | 2363 | 2075 | 1897 | 1769 | 1645 |
De Uusländeraatäil liit bi 18,5 % (Stand 2011).[2]
38,9 Prozänt vo de Ywooner sind evangelisch-reformiert, 32,0 Prozänt sind römisch-katholisch (Stand 2011).[2]
Bi de Kantonsraatswaale 2011 hät s das Ergebnis ggee:[2] BDP 2,9 %, CVP 10,6 %, EDU 1,6 %, EVP 0,5 %, FDP 5,6 %. GLP 12,7 %, GP 14,4 %, SP 20,6 %, SVP 29,9 %, Suschtigi 1,2 %.
Anne 1957 isch s Chraftwärch Rhynou fertig gsi.
D Wiiländer Mundart vo Riinòu ghöört zue de Oschtschwiizer Tieläkt.
Rhynow in der Topographia Helvetiae, Rhaetiae et Valesiae (Matthäus Merian) im dütschsprochige Wikisource